"ခ်စ္တယ္"...
ဒါ လြယ္ပါတယ္ေနာ္... ဒီလိုေလး ေျပာတတ္ဖို႔ဆိုတာ...
"ခ်စ္တယ္" ဆိုတဲ့ စကား လူေျပာမ်ားမယ္ ထင္ပါတယ္...
ကဲ ... "နားလည္တယ္" ... ဒီစကားေကာ... "ခ်စ္တယ္" ေလာက္ေတာ့ လူေတြ သိပ္တြင္တြင္က်ယ္က်ယ္ မသံုးၾကဘူးလိုပဲ...
တကယ္တမ္းေသေသခ်ာခ်ာ စဥ္းစားၾကည့္ရင္ "နားလည္တယ္" ဆိုတာ "ခ်စ္တယ္" ဆိုတာထက္ ပို အဓိက က် အေရးပါေပမယ့္ ဘာလို႔ လူေျပာမမ်ားၾကတာလဲ... ဘာလို႔ သီခ်င္းစာသားေတြ၊ ကဗ်ာေတြ၊ ရုပ္ရွင္ေတြ ၊ ဝတၱဳေတြထဲမွာ "ခ်စ္တယ္" ေလာက္ တြင္တြင္က်ယ္က်ယ္ မသံုးၾကတာလဲ...
တခ်ိဳ႕က လက္ထဲက လြတ္ထြက္သြားမွာစိုးလို႔ တင္းတင္းၾကပ္ၾကပ္ ဆုပ္ကိုင္ထားၾကတယ္။ အဲ့ဒါေၾကာင့္ကို ဆံုးရႈံးသြားတတ္ၾကတယ္။
ေအးျမတဲ့ ေမတၱာ တစ္ခု ဘယ္လိုေပးမလဲ
ကိုယ့္ စိတ္ကူးေပါ့ေနာ္
ငယ္ငယ္က ကေလးေတြ လမ္းေလးေတာက္ေတာက္ ေတာက္ေတာက္နဲ႔ စေလွ်ာက္ စေျပးတတ္တဲ့အခ်ိန္မွာ...
မိဘေတြဟာ ကေလးကို ခ်ီထားလို႔လဲ မရပါဘူး
ေကာက္ခ်ီတာနဲ႔ ေကာ့ ၊ ကန္ ၿပီး ဆင္းခ်င္လို႔ ဆႏၵျပ ငိုေတာ့တာပါပဲ
အဲဒီေတာ့ အဲဒီကေလးကို ဒီလိုပဲ ေခ်ာ္လဲမွာ စိတ္ပူတဲ့ၾကားက သူ႔ကို လႊတ္ေပးထားရေတာ့တာပါပဲ
စိတ္ပူလို႔ မိဘက အေနာက္ကေန ကုန္းကုန္း ကုန္းကုန္းနဲ႔ ခါးခ်ိေအာင္ လိုက္ရေတာ့တာပါပဲ
သူ႔ကို ေခ်ာ္မလဲေအာင္ ေဘးကေန ထိန္းေပးမယ္
ေနာက္ ေခ်ာ္လဲခဲ့ရင္လည္း ေျပးထူေပးမယ္
ဒီလိုပဲ လုပ္ရေတာ့တာပါပဲ ...
ကေလးကို ေခ်ာ္လဲမွာ စိုးလို႔ မကစားရဘူး ၊ မေျပးရဘူးရယ္လို႔ ဘယ္မိဘေတြကမွ ခ်ဳပ္ေႏွာင္ထားတာမ်ိဳး မရွိပါဘူး
ကဲ ... ေနာက္ ကိုယ္တို႔ လူႀကီး တစ္ေယာက္ အစားထိုး စဥ္းစားၾကည့္ၾကရေအာင္
ကိုယ္ထင္တယ္... လူကိုု ခ်ဳပ္ေႏွာင္လို႔ မရႏိုင္ပါဘူး
ကိုယ္တို႔ခ်စ္တဲ့သူကို ကိုယ္တို႔ စိတ္ပူေကာင္း ပူလိမ့္မယ္။
သူ မွားသြားမွာ... နစ္နာသြားမွာ... ရႈံးသြားမွာ... ခံလိုက္ရမွာ...
ဒါေပမယ့္ ကိုယ္ ဒီလို စိတ္ပူလို႔ သူ႔ကို ဒါမလုပ္နဲ႔... "ငါ မလုပ္နဲ႔ဆိုတာကို နင္က ဆက္လုပ္ရေအာင္ ဘာလဲ ငါက အေရးမပါဘူးလား
သူက ဘယ္ေလာက္ အေရးပါေနလို႔လဲ"... အဲ့လိုေတြ ျပႆနာ ျဖစ္ေတာ့တာပဲ...
အမွန္ေတာ့ ကိုယ္တို႔ ဘာမွ မတတ္ႏိုင္ပါဘူး
သူ႔ဘဝကို သူပဲ ပိုင္တာပါ။ ကိုယ့္ဘဝကို ကိုယ္ပဲ ပိုင္တာပါ။ အျပင္လူတစ္ေယာက္က ေဘးကေန "ဒါလုပ္ရင္ ဒါေတြ ျဖစ္ႏိုင္ေခ်ရွိတယ္" လို႔ ေဘးကေန အၾကံေပးပိုင္ခြင့္ေလာက္ပဲ ရွိၾကတာပါ။
အဲေတာ့ သူ႔ကို ကိုယ္ ေဘးကေန အၾကံေပးၿပီး သူ႔ကို ကိုယ္တို႔ ေခ်ာ္လဲတဲ့အခါ တြဲထူေပးဖို႔ပဲ ရွိေတာ့တာေပါ့...
သူ သူ႔ဆႏၵ အတိုင္း ဘဝ ကစားကြင္းေပၚမွာ ေတာက္ေတာက္ ေတာက္ေတာက္နဲ႔ ေျပးေဆာ့ေနပါေစ...
သူ ေခ်ာ္လဲမွာ စိုးလို႔ သူ႔ကို ေကာက္ခ်ီၿပီး ခ်ဳပ္ထားရင္ သူ ဘယ္ေပ်ာ္ႏိုင္ပါေတာ့မလဲ...
ကိုယ္တို႔ သူေခ်ာ္မလဲ ေစဖို႔ရယ္... သူေခ်ာ္လဲတဲ့ အခါ တြဲထူဖို႔ရယ္ ေလာက္ပဲ ေဘးကေန ဂရုတစိုက္ ေစာင့္ၾကည့္ေပးေနရံုပဲ
ရွိေတာ့တာေပါ့...
ကိုယ္ေျပာခ်င္တာ ဒီ ခ်စ္ပံုခ်စ္နည္း က "သမီးရည္းစား" မွာမွ မဟုတ္ပါဘူး
မိဘနဲ႔ သားသမီးၾကား၊ သားသမီးနဲ႔ မိဘၾကား၊ ညီအစ္ကို ေမာင္ႏွမ သူငယ္ခ်င္းၾကား ...အားလံုးအက်ံဳးဝင္မယ္လို႔ ယူဆပါတယ္။
ကိုယ္ ၾကံဳဖူးတဲ့ သူငယ္ခ်င္းတစ္ေယာက္အေၾကာင္း သတိရလို႔ ေျပာျပခ်င္ပါတယ္။
ကိုယ့္သူငယ္ခ်င္းက စာေတာ္တယ္။ သူ႔ကိုဆို ကိုယ္တို႔ေတြ ဆယ္တန္းေအာင္တာနဲ႔ ေယာကၤ်ားေနာက္လိုက္ေျပးလိမ့္မယ္လို႔ ဘယ္လိုမွကို ထင္မထားၾကတာပါ။
ဒါေပမယ့္ သူ႔ေမေမရဲ႕ စိတ္ပူတာ ၊ ခ်စ္တာေတြက သူ႔ကို ေယာက်ၤားေနာက္လိုက္ျဖစ္ေအာင္ တြန္းအားေပးခဲ့တယ္လို႔ ကိုယ္ျမင္ပါတယ္။
သူ ဆယ္တန္းေအာင္ေတာ့ ဆယ္တန္း study guide လုပ္တယ္။
သူ သူ႔အလုပ္ကိစၥနဲ႔ စာသင္သြားရတာေတြ ရွိတယ္။
ဒါေပမယ့္ အျပင္က ျပန္ေရာက္တဲ့ အခါ တခါတေလ သူ႔ေမေမက မယံုလို႔ သူ႔ကို က်ိန္ခိုင္းတာ ၊ ဘုရားစင္ကေန သစၥာေရ ေသာက္ခိုင္းတာမ်ိဳးေတြအထိ လုပ္တယ္။
ကိုယ္က သမီးနဲ႔ေကာ အေမနဲ႔ပါ ရင္းႏွီးေနသူဆိုေတာ့ ႏွစ္ေယာက္စလံုးရဲ႕ ႏွစ္ဖက္ စကားကို ၾကားရတဲ့သူပါ။
ပထမဆံုး ကိုယ့္သူငယ္ခ်င္း အျမင္ဘက္ကေန ေျပာျပပါ့မယ္။
သူ႔စိတ္က သနားတတ္တယ္။ ေကာင္ေလးက တေကာက္ေကာက္နဲ႔ ေနပူပူ မိုးရြာရြာ ေတာက္ေလွ်ာက္ လိုက္ေနေတာ့ မိုးရြာထဲမွာ ေခ်ာင္းတဟြတ္ဟြတ္နဲ႔ ရပ္ေနတတ္တဲ့ ေကာင္ေလးကို သူသနားရာက ခ်စ္ျဖစ္သြားတာပါ။ ဒါေပမယ့္ ဘယ္လိုမွ မျဖစ္ႏိုင္တဲ့ သူတို႔ background ရွိတယ္။ ေကာင္မေလးဘက္က ပညာေရးဦးစားေပးတဲ့ တကယ့္ educated အသိုင္းအဝိုင္း၊ ေကာင္ေလးက ဆယ္တန္းေတာင္ မေအာင္ဘူး။ ဘာအလုပ္အကိုင္မွ မရွိဘဲ မိဘေပၚမွီခိုေနရေသးတဲ့သူ။ အကယ္ ၍ ဘာပေယာဂမွ ဝင္ေရာက္တြန္းအားေပးတာမ်ိဳး မရွိခဲ့ရင္ သူ အဲ့ဒီေကာင္ေလးေနာက္ လိုက္ျဖစ္ခဲ့မွာ မဟုတ္ပါဘူး။
ခု ၆ ႏွစ္ေလာက္ေနၿပီးေတာ့ သူတို႔ ကြဲသြားၾကပါၿပီ။ ဒီေနရာမွာ သူ႔ကို တစ္ခု ကိုယ္ခ်ီးက်ဴးတာ သူကေလး မယူတာပါပဲ။
သူ စကတည္းက သူတို႔ အၿမဲဆက္တြဲဖို႔ မေသခ်ာတာ သူမွန္းဆမိလို႔ ကေလးေတြ ဆက္ဒုကၡ မေရာက္ေစခ်င္လို႔ သူကေလးမယူခဲ့တာပါ။
သူ႔ေမေမရဲ႕ ခံစားတဲ့ ဘက္ကေန ေျပာရရင္ ... သူ႔ေမေမ ကိုယ့္ကို ေျပာေတာ့ မ်က္ရည္ေတြ ဝဲေနခဲ့တယ္။
သူ သူ႔သမီးကို ေတာ္ေတာ္ေလးေမွ်ာ္လင့္ထားခဲ့တယ္။ သမီး ႏွစ္ေယာက္တည္းရွိတာမွာ သူက အၾကီးလည္း ျဖစ္တယ္။
သူ သူ႔သမီးကို သိပ္ခ်စ္တာပါပဲ တဲ့။
အားငယ္ဝမ္းနည္းၿပီး ငိုေနတဲ့သူတစ္ေယာက္ကို ကိုယ္ စိတ္သက္သာရာ ရေအာင္ ၿငိမ္ၿငိမ္ေလးပဲ နားေထာင္ေပးေနလိုက္တယ္။
အမွန္ေတာ့ သူ႔ရဲ႕ ခ်ဳပ္ျခယ္တဲ့ တြန္းအားေၾကာင့္ သူ႔သမီး ေယာက်ၤားေနာက္လိုက္ျဖစ္သြားတာကို ကိုယ္ အဲ့လို အခ်ိန္မ်ိဳးမွာ အျပစ္ထပ္ မတင္ခ်င္ေတာ့ဘူး။
ေနာက္လူေတြမွာ မေကာင္းတဲ့ စရိုက္တစ္ခုရွိပါတယ္။ အဲ့ဒါက မလုပ္နဲ႔ဆို ပိုလုပ္ခ်င္တာမ်ိဳးပါ။
ေနာက္ မိဘ က်ေတာ့ ပညာသားပါတယ္။ သူက မလုပ္ရဘူးလို႔ တည့္တည့္မေျပာဘူး။
မသိခ်င္ေယာင္ေဆာင္ေနလိုက္တယ္။ သမီးရယ္ ဘာဘြဲ႔ကို ဆက္ယူပါလား။ ဒီဘြဲ႔က ရခဲတယ္။ ေနာက္မွ သမီး ေနာင္တရမယ္။
ဒီဘြဲ႔ေလးေတာ့ အေဖတို႔ အေမတို႔ေတြ ငါ့သမီးကို ရေစခ်င္တယ္... အဲ့ဒီလို ေခ်ာ့ေျပာၿပီး မသိမသာနဲ႔ ေကာင္ေလးနဲ႔ ေဝးတဲ့ေနရာကို ၃ ႏွစ္ေလာက္ ပို႔လိုက္တာပါ။ တကယ္လည္း အေနေဝးသြားေတာ့ သူတို႔ ဆက္မတြဲျဖစ္ေတာ့ပါဘူး။
အဲ့လို အေနေဝးတဲ့အခါမွာ ကေလးေတြ ေနရာက ေျပာရရင္ ဒါဟာ ရုပ္ရွင္တစ္ကားလိုပဲ ဇာတ္ရွိန္ အျမင့္ဆံုုး အပိုင္း ျဖစ္လိမ့္မယ္ထင္တယ္။
သူငယ္ခ်င္းတစ္ေယာက္ေျပာဖူးတယ္။ ဒါဟာ စိတ္ပဲတဲ့။ သူ စစခြဲျခင္းတုန္းက သူ ဒီ မိန္းကေလး ကို တကယ္ခ်စ္ေနၿပီ..ဒီ မိန္းကေလး မရွိရင္ သူမေနတတ္ေတာ့ဘူး လို႔ကို ယံုၾကည္တဲ့ အထိကို သူ႔စိတ္က ယိုင္သြားခဲ့တယ္။ အဲ့ဒီ အျမင့္ဆံုး အခ်ိန္ေလးမွာပဲ သူအရႈံးေပးၿပီး ျပန္သြားခဲ့ရင္ သူ ဒီလူကို တကယ္ခ်စ္တာနဲ႔ပဲ ဇာတ္က ဆံုးသြားမယ္။ ဒါေပမယ့္ အဲ့လိုအခ်ိန္မ်ိဳးမွာ သူ သူ႔စိတ္ကို သက္သက္ေနရာေတြ ေရႊ႕ပစ္ခဲ့တယ္။ ဆူဆူညံညံ သီခ်င္းမ်ိဳးေတြ နားေထာင္တာ၊ ရုပ္ရွင္ထြက္ၾကည့္တာ၊ သူငယ္ခ်င္းေတြနဲ႔ေလ်ာက္သြား ေလ်ာက္စားေတြ လုပ္လိုက္တယ္။ ေနာက္ပိုင္းအဲ့ဒီအခ်ိန္ကို ေက်ာ္သြားေတာ့ "ဒါ ဘာမွ မဟုတ္ပါလား" ဆိုတဲ့ အသိတစ္ခု သူရခဲ့တယ္တဲ့။
အခ်စ္က ဆန္းတယ္။ လူေတြက ကိုင္တြယ္ရ ခက္တယ္။ လူေတြရဲ႕ စိတ္ကလည္း နက္နဲတယ္။
တခါတခါ ကိုယ့္ကိုယ္ကိုေတာင္ ဘာျဖစ္ေနတာလဲ ဆိုတဲ့ အေျဖ တိတိက်က် ရွာရခက္တယ္။
ဘာပဲ ျဖစ္ျဖစ္ေပါ့ေလ ... ခ်စ္တဲ့သူေကာ ၊ အခ်စ္ခံရတဲ့သူပါ ႏွစ္ဦး ႏွစ္ဖက္ ေအးျမတဲ့ ခ်စ္ျခင္းမ်ိဳး ရွိရင္ ေတာ္ေတာ္ေလး ေကာင္းလိမ့္မယ္ေနာ္။
Posts
